wijn

  • Pin it! Print

    Zalmtartaar met gegrilde asperges en wasabi mascarpone

    aspergetartaar

    Dit is een voorgerechtje dat ik inspireerde op dat van een vriendin, die haar inspiratie dan weer in het restaurant Terrae van Lucy en Jimmy vond. Toch jammer dat ze niet gewonnen hebben, anders hadden we er in Genk nog eens een goed restaurant bij.

    In elk geval had mijn vriendin het gemaakt met dunne (zeg maar ‘tagliatelle’) sliertjes gestoomde witte asperge. Heerlijk was het, eigenlijk veel fijner dan dit. De reden waarom ik voor gegrilde groene asperges koos, was omdat het volgende tussengerechtje een spaghetti met witte asperges en sint-jakobsvruchten was.

    Voor 4 personen (recept 3 x uitvoeren)

    250 g zalmfilet
    enkele druppels olijfolie
    enkele druppels citroensap
    1, 5 el fijngesneden bieslook
    1,5 el fijngesnipperde sjalot
    Zout
    Peper
    4 à 6 el mascarpone
    2 à 3 tl wasabi
    8 groene asperges
    4 takjes dille

    Verwijder het onderste, vezelige gedeelte van de asperges. Halveer ze
    vervolgens zowel in de lengte als in de breedte. Besprenkel de asperges met wat olijfolie. Gril ze kort (ca. 2 à 3 minuten) in een grillpan of op de barbecue.

    Hak de zalm tot een middelgrove tartaar. Breng op smaak met olijfolie, citroensap, bieslook, sjalot, peper en zout en plaats in de koeling tot voor gebruik. Meng de mascarpone met de wasabi.  Verdeel de mascarpone met behulp van een ring over de borden, leg hierop de zalmtartaar en schik de asperges er rond, erop of ernaast. Werk af met een takje dille.

    Wijn: Grüner Veltliner, Obere Steigen 2009 – Huber

  • Pin it! Print

    Changez 2: Bubbels

    moscatoTerwijl de Sint zijn laatste rondes doet, staan de eindejaarsfeesten al voor de deur. De maandbladen en magazines staan vol met cadeautips, luxe avondjurken, feestelijke gerechten, kortom alles om de nakende feesten glansrijk te doorstaan. In de straten zie je de eerste kerstverlichting opduiken en de media maakt je attent op de dalende prijzen van champagnes en andere bubbels. Er is geen ontkomen aan; je wordt meegezogen in de feestvreugde en de Vlaamse wijnbloggers kunnen uiteraard niet achterblijven. Na het succes van de vorige ‘changez’ werd er opnieuw gekozen om een fles door te geven aan een collega, zodat die zijn of haar bevindingen met u kan delen. 

    Maandagochtend liep ik binnen bij het postkantoor om een paketje af te halen. Ik vermoedde dat het om de fles bubbels ging die ik van ikwilwijn.be zou ontvangen. Aan de vorm en het formaat van het pak te zien was mijn veronderstelling juist. Mijn verbazing was wel groot toen ik een verpakking van ‘Louis Roederer Christal’ (een champagne van zeer hoge kwaliteit) in ontvangst nam. Had ikwilwijn.be enkel de verpakking gebruikt? Wou hij een grapje met me uithalen? Of was hij uiterst gul?

    Nieuwsgierig, maar tegelijk ook goed wetende dat het waarschijnlijk om een andere fles dan Christal zou gaan, opende ik nog voor ik thuis was het pakje. Met gemengde gevoelens ontdekte ik de fles Moscato d’Asti uit 2008 van Albino Rocca. Enerzijds blij omdat de keuze niet alledaags was en omdat de bubbels uit mijn favoriete Piemonte komen en van een zeer goed wijnhuis, maar anderzijds ontgoocheld omdat ik niet zo dol ben op zoete sprankelende wijn. Moscato d’Asti is nl. een zoete DOCG schuimwijn uit Piemonte met slechts 5% alcohol, die vooral als dessert- en aperitiefwijn wordt gedronken.

    Je kunt niet elke Moscato d’ Asti over dezelfde kam scheren en daarom werd deze van Albino Rocca deskundig geproefd.

    Ik was te snel met mijn oordeel, deze mousserende wijn is helemaal niet zo zoet als de vorige die ik dronk en zou perfect als aperitiefwijn kunnen dienen. De neus is fris met de zuivere geur van muskaatdruiven en dat kwam ook in de mond tot uiting. De wijn is licht parelend en elegant. Wij dronken de wijn niet als aperitief, maar wel als dessertwijn en verwerkte hem zelfs in een zabaglione (sabayon) met witte en blauwe druiven. De verhouding suiker werd aangepast omdat de wijn op zich al zoet was.

    zabaglione


    Voor 2 personen

    3 eidooiers (kakelverse eieren)
    2 el suiker
    3 el Moscato d'Asti
    4 à 5 blauwe druiven (gepeld)
    4 à 5 witte druiven (gepeld)

    Schik de druiven over 2 schaaltjes. Meng de dooiers met de suiker en klop deze au bain marie tot schuim, voeg vervolgens de moscati d’Asti toe en blijf constant kloppen, terwijl het water bijna het kookpunt bereikt en een homogene maar schuimende massa bekomen is. Schep de zabaglione over de druiven en serveer met een glas Moscato d’Asti.

    Deze Moscato d’Asti is zeker een aanrader bij fruitige desserts.

    Ik bezorgde een fles Ferrari Brut aan Winejockey, zijn bevindingen leest u hier/  http://winejockey.wordpress.com/

    Kijk ook eens bij de overige Vlaamse wijnbloggers, links staan bovenaan in de linkerkolom.

  • Pin it! Print

    Eendenborstfilet met jus van kriekenbier en raapjes

    eendenborst met raapjes


    De nazomer, eindelijk! Jullie verklaren mij waarschijnlijk voor gek, maar over een maand breekt ‘mijn kookseizoen’ weer aan. Zoals jullie gemerkt hebben ligt tijdens de zomermaanden niet alleen het dagelijkse leven min of meer plat, maar in mijn keuken was het ook erg stil. Op wat salades, pasta’s en vooral veel barbecues na, viel hier niet zo veel te beleven. Nog even geduld en mijn keuken draait weer op volle toeren. Hier alvast een klassiek voorsmaakje.

    Voor 2 personen

    De raapjes
    1 bosje rapen
    200 ml gevogeltefond (of kippenbouillon)
    5 takjes tijm
    1 el acaciahoning (of andere)
    1 klontje boter
    Peper
    Zout

    Schil de raapjes en snijd deze in vier. Doe ze in een braadpan of hapjespan met hoge rand, voeg de kippenbouillon toe, de tijm, honing en boter. Breng aan de kook en laat met het deksel op de pan ca. 6 minuten zachtjes koken. Haal het deksel van de pan en laat verder koken tot het vocht ingekookt is en de raapjes gaar zijn. Breng op smaak met peper en zout.

    De eend
    1 à 2 eendenborstfilets met vel
    1 flesje Kriekenbier
    100 ml gevogeltefond
    boter
    peper
    zout

    Dep de filets met keukenpapier droog, snijd de velkant kruiselings in met een scherp mes en bestrooi met peper en zout. Verhit een droge pan en leg de filets met de velkant naar beneden en laat ca. 6 minuten bakken op middelhoog vuur. Draai de filets om en bak nogmaals ca. 3-4 minuten. Haal het vlees uit de pan en laat het enkele minuten rusten op een warme plaats. Giet het braadvocht uit de pan en blus de pan met het kriekenbier en de fond en laat inkoken tot een de dikte van een jus is bekomen. Breng op smaak met peper, zout en roer er een klontje boter onder.   

    Snijd het vlees aan en serveer met de jus en de raapjes. Werk eventueel af met een takje tijm.

    Tip: lekker met aardappelgratin of aardappelkroketjes.

    Wijn: Châteauneuf-du-Pape (Rhône) of misschien kriekenbier (ben zelf zo geen bierdrinker, tips zijn welkom)

    Muziek: Hombre Lobo van Eels (vooral zijn rustige nummers en het wondermooie: that look you gave that guy) 

  • Pin it! Print

    Lams met asperges, morieljes en tuinbonen

    P1060820

     

    Het hoofdgerecht, dat ik tijdens mijn dinertje serveerde was eerder een klassiek gerecht. Lams met seizoensproducten zoals morieljes, verse asperges en tuinbonen of labbonen. Door de tuinbonen dubbel te doppen, zijn ze lichter verteerbaar en ook aantrekkelijker qua uitzicht. De morieljes waren gedroogd en werden geweekt, maar als je verse kunt vinden mag je die uiteraard gebruiken. Bij meergangen etentjes werk ik altijd vooruit, zodat ik net voor het serveren alleen nog moet bakken, opwarmen en afwerken. Op die manier kan ik zoveel mogelijk van het gezelschap genieten. Groenten worden op voorhand geblancheerd of kort gekookt en onder koud water afgespoeld, zodat ik ze enkel even moet aanbakken of opwarmen, zoals in dit geval in een beetje kippenfond. Wanneer ik groenten stoom, doe ik dat wel à la minute. Vlees en vis worden ook pas klaargemaakt vlak voordat er aan tafel wordt gegaan.        

     

    Voor 4 personen

    Het lams en de jus

    Voor de bereiding van het vlees, zie hier >>>

    De groenten

    Ca. 8 asperges

    Ca. 200 g gedopte tuinbonen (labbonen)

    Ca. 12 gedroogde morieljes

    1 kopje kippenfond

    Sherry

    Peper

    Zout

     

    Schil de asperges en verdeel in stukken van ca. 2,5 à 3 cm. Kook de aspergestukjes bijtgaar in licht gezouten water, voeg de ‘kopjes’ iets later toe dan de rest, anders worden ze te zacht. Schep ze uit het kookwater en spoel af onder ijskoud water. Zet koel en afgedekt weg tot gebruik. Kook de tuinbonen in ca. 8-10 min. gaar in licht gezouten water, giet ze af en spoel ze eveneens af met koud water. Laat de bonen een beetje afkoelen en verwijder de velletjes. Zet koel en afgedekt weg tot gebruik.

     

    Week de morieljes een uurtje in kokend water. Giet af en spoel grondig zodat alle zandresten verdwenen zijn. Verhit een klontje boter in een pan en bak de paddenstoelen enkele minuten. Blus de pan met een scheutje sherry, laat even inkoken en breng op smaak met peper en zout.

    Breng in een steelpannetje de kippenfond aan de kook en laat lichtjes inkoken. Voeg de asperges en tuinbonen toe en warm de groenten hierin op. Breng op smaak met peper en zout.  

     

    Tip: Serveer hierbij een klassieke aardappelgratin, maar leg er alvorens te gratineren plakjes tomaat op en bestrooi die met geraspte parmezaan.  

    Wijn:Si Mon Père Savait’ van Bernard Magrez - Côtes du Roussillon

    Muziek: De schitterende nieuwe cd van Eels – Hombre Lobo
     

  • Pin it! Print

    Vlaamse wijnblogdag: Rosé

    rosé


    Mijn wijnglas kleurt de laatste weken roze. Geen limonade of bessensap, maar rosé. Er waren tijden dat ik twijfelachtig stond tegenover deze wijn, die noch rood, noch wit is. Zijn populariteit als zomers terraswijntje kon me evenmin van gedachte doen veranderen, tenzij als equivalent voor het pilsje. Met het oog op dit artikel over roséwijnen heb ik gepoogd om mijn vooroordelen opzij te zetten en dit met een toch wel verrassend resultaat.

    Een frisse, fruitige witte wijn van kwaliteit kan naar mijn mening ook best op een zonovergoten terras genuttigd worden en er is evenmin iets mis met een goede, volle rode wijn bij je al fresco diner. Omdat koken nu eenmaal mijn dada is primeert wat er op je bord ligt en daar hoort uiteraard aangepaste wijn bij (in bier moet ik me nog verdiepen). Rosé zie ik die taak niet vervullen, tenzij als aperitief of bij een licht zomers gerechtje. Anderzijds ga je als wijnliefhebber niet je beste wijn op tafel zetten wanneer in de namiddag onverwacht je buren komen aanwaaien of wanneer je een eenvoudige barbecue organiseert. Het zou zonde zijn, wanneer je gasten gezellig hun dorst lessen met de gekoesterde schatten uit je kelder. Hier zou rosé dan weer wel op zijn plaats zijn.

    Om mezelf te overtuigen, kocht ik de afgelopen weken dus vier flessen. Eentje bracht ik op goed geluk mee uit de supermarkt, twee van bij een ‘bevriende’ wijnhandelaar, en na degustatie, en tot slot de enige rosé die me ooit kon bekoren van bij de plaatselijke Italiaanse wijnhandel. 

    Gelukkig hadden we de afgelopen weken schitterend terrasjesweer en kon mijn proef in perfecte omstandigheden plaatsvinden. De eerste een Rosado 2008 van Viñas De Vero uit Spanje, (Delhaize) kocht ik uit nieuwsgierigheid omdat die gemaakt is van Cabernet Sauvignon en Tempranillo, twee druiven die ik zeer smaak. Een wijntje met de kleur van framboos, droog met toetsen van kers en framboos en voor 3,99 €, best te drinken, maar een fan zou ik mij niet noemen. 

    B
    ij wineplus probeerde ik drie roséwijnen en kocht de twee laatste. Mille X Rosé 2007 (€ 5,60) kon me van de drie het minst bekoren
    Camas - Rosé Syrah - Anne de Joyeuse -Vin de pays d’oc  (€ 5,10) vond ik erg lekker. Opnieuw de kleur van framboos, droog maar fruitig, zonder té fruitig te zijn.
    Cantine Talamonti Rosé 2006, Montepulciano d’Abruzzo (€ 7,85) uit Italië vond ik eveneens lekker, al geniet de Camas een lichte voorkeur. 

    Bij Raineri kocht ik Regaleali, Le rose (€ 8,40) van Tasca d’Almerita uit Sicilië, Italië. Deze rosé proefde ik enkele jaren geleden bij een degustatie en het werd de eerste die me kon bekoren. Er gingen toen onmiddellijk 6 flessen mee naar huis en nog steeds vind ik dit zeer lekkere wijn. Hij neigt voor mij qua smaak meer naar een rode wijn en blijft mijn favoriet.

    Lees meer over rosé bij mijn collega’s van de Vlaamse Wijnblogdagen, lijstje en links zie bovenaan linker kolom.


    aardbeisalade


    De dag nadat ik de Camas had geopend kreeg ik rond etenstijd onverwacht bezoek. Het was een warme weekdag en erg veel had ik niet in huis. Een half bakje aardbeien, een krop ijsbergsla, surimi en wat scampi in de diepvries moest volstaan om snel een salade in elkaar te flansen. Met stokbrood werd het toch een lichte, maar volwaardige maaltijd, die perfect combineerde bij de rosé.

    Voor 2 personen

    Salade
    ½ krop ijsbergsla of Romeinse sla (fijngesneden)
    ½ bakje aardbeien (in partjes)
    6 staafjes surimi (in blokjes)
    2 el pijnboompitten (geroosterd)
    2 takjes verse dragon 

    Vinaigrette
    1 tl mosterd
    4 el olijfolie
    2 el frambozenazijn
    Peper
    Zout 

    Spiesjes
    10 à 12 scampi (gepeld)
    Peper
    Zout
    Olijfolie
    2 houten satéstokjes

    Meng alle ingrediënten voor de salade onder elkaar en doe hetzelfde met die voor de vinaigrette. Meng kort voor het serveren wat vinaigrette onder de salade.

    Rijg de scampi op de stokjes, bestrooi met peper en zout en bak met een beetje olijfolie in een hete grillpan.