vakantie

  • Pin it! Print

    Zomers tafelen met mezze

    mezze2

     

    Met het warme weer van de afgelopen dagen heb zelfs ik geen zin om uitgebreid te eten, laat staan te koken. Op het menu stonden daarom naast salades, belegde broodjes, fruit en BBQ, ook deze gekochte mezze (kleine hapjes) op tafel. Met een beetje brood, een fris glas wijn en goed gezelschap beleef je zonder veel moeite een super gezellige avond in de tuin of op het terras. Hetzelfde effect bereik je met tapas of antipasti.

     

    Op de foto (van links naar rechts): Tzatziki (yoghurt/komkommerdip), Tarama (viskuitdip), Melitzana (auberginedip), gemengde olijven, Dolmádes (gevulde wijnbladeren met rijst), Feta (Kaas op basis van schapen- en geitenmelk). Ik vulde het assortiment aan met gegrilde lamsateetjes, lekker gekruid met Zahtar (een mengsel van tijm, zout, sesamzaad en kruiden, afkomstig uit Libanon) en Libanese mini pizza’s met lamgehakt (recept volgt)

     

  • Pin it! Print

    En dan was er … Le Saint James

    st james terras
    Die heerlijke, zwoele avond in Bordeaux was helaas ook onze laatste vakantieavond. Bij wijze van afscheid, vierden we die in stijl. Ik trok mijn mooiste jurk aan en mijn sandaaltjes met hoge hakken, terwijl mijn wederhelft voor weloverwogen Italiaanse nonchalance ging. Wij werden om 20 uur in Le Saint James in Bouillac verwacht, meer bepaald in hun restaurant ‘Côté Cour’, waar Michel Portos de scepter zwaait. Via een pad door de voortuin die ook dienst doet als wisselende tentoonstellingstuin, bereikten we de ontvangst. Tijdens ons bezoek was er een tentoonstelling van wel erg lugubere en trieste beelden, maar dat kon de sfeer niet drukken. Onder professionele begeleiding werden we naar onze tafel gebracht en tijdens het heen wandelen werden we meermaals vriendelijk welkom geheten door het talrijke personeel. Maar ik was vooral gecharmeerd door de tuin en nog meer door het uitzicht over de Garonne en de stad Bordeaux en aan de linkerzijde de fraaie architectuur van het hotel. Le Saint James is nl. ontworpen door de gerenommeerde architect Jean Nouvel
    Door het bladerdek van de tamme kastanjes en de lindebomen, schenen straaltjes zonlicht die de eenvoudig gedekte tafels op de verschillende terrassen versierden. Later die avond zouden slingers met witte lampjes en de lichtjes van de stad voor de sfeer zorgen. Op het sneeuwwitte tafelkleed lagen twee ronde lederen onderleggers, één in roestoranje en de ander in chocoladebruin. Naast een mooi en sober beschilderd onderbord lag een moderne messenhouder in roestvrij staal en verder stond er nog een eenvoudig zwart waterglas. Geen bloemen, maar wel een bolvormige kandelaar met waxinelichtje. De menukaarten in dezelfde tinten oranje en bruin als de onderleggers, waren strak en goed gelay-out. Ik was in mijn nopjes en dat zou die avond alleen nog maar beter worden. Mijn man werd helemaal enthousiast bij het aanschouwen van één van de menusuggesties met aangepaste wijn. Er stonden minstens drie wijnen vermeld die hij al zo lang wilde proeven. We moesten dus niet lang nadenken over wat we zouden bestellen.

    st james 1st james 2We dronken elk een lekkere coupe champagne ‘Bruno Paillard speciale reserve’ en kregen daarbij een zeer smakelijke gazpacho van tomaat en sinaasappel met daarin een spiesje met een zoetzuur sardientje en op een toastje een puree van kabeljauw en magret. Vervolgens kwam er een kommetje met daarop een plat, zwart deksel met hetzelfde motief als het onderbord en er werd ons vriendelijk gevraagd om het deksel links van ons bord te plaatsen. Een beetje nieuwsgierig naar wat hiervan het nut was wachtten we af, maar lang duurde dat niet want daar kwam het broodmeisje al. Het dekseltje deed dus dienst als broodbordje, weer zo één van die eenvoudige maar goed doordachte details waarvan ik houd.

    st james 3In het kommetje zelf zat, onder een opaalkleurig velletje (lasagne op basis van visfond), een salade van kerstomaatjes, sjalot en een beetje foie gras. Niet meteen een hoogvlieger, maar zeker niet slecht.

    st james 4Het volgende hapje echter, was dat wel. In het midden van onze mooie borden lagen twee oesters in hun schelp, op een mousse van gerookte raap en onder een kleedje van whiskygelei. Eerlijk gezegd ben ik niet zo een liefhebber van de rauwe en zilte oestersmaak, maar deze waren lichtjes op hout gerookt en erg te genieten. Dit waren slechts de amuses, het festijn moest nog beginnen!

    st james 5Bij een geweldig glas Chablis 1er Cru La Forest 1999, Domaine Dauvissat (mijn man noteerde hierover het volgende: ‘wat een lengte, diepte, mineraliteit, wauw!) kregen wij gebakken foie gras, afgewerkt met krokante gembersnippers en daarbij een (gedroogde) pruim gevuld met een mengsel van yoghurt, citroen en gember. Deze combinatie was perfect, de smaken vulden elkaar volledig aan, het fris zure van de yoghurt verzachtte het vette van de foie gras en de gember gaf het geheel een exotische toets. Vaste lezers kijken waarschijnlijk vreemd op dat ik zo’n lofzang uitspreek voor foie gras, maar het gaat om het gehele smakenpallet en trouwens meer dan de helft van het vlees ging naar mijn man.

    st james 6Wat volgde was een ware ontdekking. Wij kregen een bouillon van sardines met hierin drie lichtjes taaie schelpdiertjes en drie soorten zurige groentebolletjes. Qua smaak en textuur een ware sensatie. Het was de eerste keer dat we deze Ormeau (de schelpdieren) proefden. Ze zouden Europese abalone genoemd worden en komen meestal voor in Bretagne, maar blijkbaar ook aan de kusten in de buurt van Bordeaux. Omdat de diertjes zo taai zijn, worden ze net zoals bij inktvis zacht geklopt. Tot groot jolijt van manlief werd hierbij en bij het volgende gerecht een geweldig lekkere Condrieu Chaillées de l'Enfer 2006 van Domaine Vernay geschonken. De verrassingen en de kwaliteit volgden elkaar op en we waren nog niet eens halfweg, maar we waren het er alvast over eens dat dit één van de betere eetervaringen ooit was.

    st james 13Toen kwam het volgende gerechtje en mijn ogen straalden bij het aanschouwen van wederom een geweldige presentatie. In een vuurvast, glazen steelpannetje kregen wij een puree van look, een puree van spinazie, doperwtjes en rivierkreeftjes, afgewerkt met een takje dille bloesem. Het deksel werd van het pannetje genomen en we werden getrakteerd op een schitterend samenspel van kleur en geur, om over de smaak nog te zwijgen. Zonder overheersend te zijn, smaakte vooral de look door. Het was in alle opzichten subliem en dat vond ik ook van mijn hoofdgerecht.

    st james 7Op een balkje van zeer geconcentreerde, gegaarde tomaat lag een flinterdun laagje mozarella en daarbovenop een stuk op vel gebakken rode poon. Afgewerkt met een soort vloeibare tapenade en een krokant koekje dat ik niet helemaal kon thuisbrengen. Het leek op een rijstwafeltje met zeewier. Ook in dit, misschien niet het meest verrassende gerecht zaten alle smaken goed.

    st james 8Het was heerlijk en dat vond mijn man ook van zijn hoofdgerecht, een perfect gebakken duivenborst met een julienne van groenten op smaak gebracht met een zachte vinaigrette en verpakt in een rijstvel. Bij beide gerechten dronken we weer een lekkere wijn, dit keer Saumur Champigny "La Marginale" 2003, Domaine des Roches Neuves.

    st james 11Het kaasdessert was geen assortiment kazen zoals in de meeste (Franse) restaurants, maar het vormde een compleet gerecht. Het is moeilijk te zeggen wat ik die avond het lekkerste vond, maar dit dessert kwam aardig in de buurt. Wij kregen een gefrituurde quenelle van verse geitenkaas met bieslook en look op zoete komkommerslierten en een gelei van rode paprika. Overheerlijk!  De begeleidende wijn hierbij was Roc de Cambes 1994, Côtes de Bourg, opnieuw zeer lekker. Bij de zoete desserts kregen we een zoete wijn, nl. Rivesaltes 2001, Château La Casenove, Vin Doux Naturel, hij was een beetje stroperig maar zeker niet mierzoet.

    st james 9Het is eerste zoet dessert, dat op de foto een beetje op een spook lijkt, was een soort vermicelli met limoen, een gelei die een beetje naar klissensap smaakte en rode besjes. Heel fris en ook zeer interessant.

    st james 10Dessert nummer twee was een combinatie van vanille-ijs, luchtige chocolade mousse en een soort tapioca met rode bessensmaak, samen gehouden tussen twee chocolade staafjes en afgewerkt met suikerspin. Op zich al een heel lekkere combinatie, maar wat dit gerecht extra bijzonder maakte was paprikamousse die hierbij geserveerd werd en die zorgde voor een zeer aangename ervaring.

    st james 12Het allerlaatste dessert was een carpaccio van aardbei, afgewerkt met een krokant koekje, sorbet en een schuimpje van aardbei, lekker licht en fris. Wij hadden geen zin in koffie of thee en bestelden nog 2 glazen rode wijn, desondanks mochten we wel nog enkele lekkernijen kiezen uit de talloze gevulde wodkaglaasjes die van tafel tot tafel gingen. Bijzonder lekkere combinaties als groene thee met lychee, abrikoos met verbena en rabarber met rode vruchten zorgden voor de definitieve afsluiter van ons avondmaal én van onze vakantie. 
     

    Wij hebben al vaak lekker gegeten, maar deze keuken is inventief, licht en overheerlijk met erg veel aandacht voor presentatie en details. Het hele plaatje klopt, het decor, zowel binnen als buiten, de bediening, het servies, de wijn, etc. Het wijnarrangement dat wij vanavond hadden, is het beste ooit. Geen flut wijntjes, maar pure klasse. Je kreeg dan wel maar 1 glas per gerecht, maar dat was ruim voldoende, zoniet kon je tegen betaling meer krijgen. Wij betaalden voor het menu € 190 per persoon, waarvan € 65 voor de wijn, wat zeker niet overdreven is. Le Saint James is een revelatie die voor ons 3 sterren verdient in plaats van dat ene sterretje dat op hun naam staat. Als we nog eens in de buurt zijn mogen ze ons zeker verwachten, ik zou zelfs eens in hun hotel willen overnachten.

    http://www.saintjames-bouliac.com/uk/navigation.php

     

    vorkje45

  • Pin it! Print

    L' Aubergade van Michel Trama

    trama aperitief


    Een van de culinaire hoogtepunten tijdens onze voorbije vakantie beleefden wij bij L’ Aubergade in Puymirol, het restaurant van Michel Trama, één van de betere chef van Frankrijk. Het restaurant heeft 3 Michelinsterren en dat hebben we geweten. 
     

    Wij besloten die middag wat vroeger te vertrekken om een tussenstop te maken in Agen. Helaas viel die stad ons tegen en bovendien was het ontzettend heet, zodoende vertrokken we wat eerder naar Puymerol. Dit mooie vestingdorp ligt bovenop een heuvel, maar is slechts een vuist groot. We waren dus snel uitgewandeld en probeerden of we al bij L’Aubergade terecht konden voor een aperitief. Ze zouden pas een kwartier later open gaan, maar we werden vriendelijk verzocht om op het terras plaats te nemen. Slechts de helft van de tafels op de mooie centrale binnenplaats was gedekt. We namen plaats op een bankje in het midden en bestelden een glas heerlijke champagne van het huis. Hierbij kregen we vier wachthapjes, een lekkere frisse mousse van Brousse (Corsicaanse kaas) met courgette, een lichtzure salade van rauwe en gekarameliseerde kerstomaatjes, Sushi (volgens mij met haring) en een toastje met gemarineerde ansjovis. 
     

    tramaNadat het personeel klaar was voor de opening, mochten we een tafel uitkiezen en dat werd een ruime ronde tafel met uitzicht over het hele terras. Er werd een assortiment van brood op tafel gezet, heel decoratief in een glazen vaas. Zoals gewoonlijk kozen we ook hier voor het fijnproevermenu ofwel ‘Menu Gourmand’. Als hoofdgerecht konden we kiezen voor foie gras of voor Angus Beef, niet bepaald mijn twee favorieten. Mijn man drong er op aan dat ik de suggestie onderaan de kaart volgde om eventueel een gerecht te vervangen door één van de specialiteiten van het huis, nl. ‘papillote de pomme de terre à la truffe’, zodat hij ook daarvan zou kunnen proeven. Het festijn werd geopend met een assortiment van gegrilde groenten met basilicumijs.

    tram 1Een mooi langwerpig bordje met courgette, aubergine, prinsessenboontjes, gekonfijt look en tomaat, dat sierlijk afgewerkt werd met een lange grisini en een krokantje van gedroogde tomaat. De verhoudingen waren perfect, zowel de hoeveelheid basilicumijs ten op zichten van de groenten als de smaken onderling. Hierbij dronken we een lekker glas Sauvignon Vieilles Vignes Côte de Duras 2005 van Michel Trama. Dat was alleszins een goed begin.

    trama 2Vervolgens verscheen ‘Les rouleaux de homard au combava’ aan tafel, dat bleken rolletjes te zijn van rijstpapier, gevuld met een salade van kreeft en een Aziatische citrusvrucht (Combava) dat gegeten werd met een oosterse dressing. Heel fijn van smaak en wederom mooi van presentatie. Hierbij en bij het volgende gerecht dronken we een goed glas côtes du Rhone Vin de Vienne 2000.

    tram 3‘Les bouiliers de poisson mariné aux cromesquis de tomates’, oftewel pralines van gemarineerde tonijn in een zachtgroen jasje (wat me aan wasabi deed denken), kroepoek, gefrituurde tomaatjes en een dressing met vissaus, gember, koriander en limoen, was gerecht nummer drie. Heerlijk waren die visbolletjes! De tomaatjes gaven echter geen meerwaarde aan het gerecht, maar het was opnieuw een prima gerechtje en een mooie afsluiter van de koude voorgerechten.

    trama 4Het aantreden van ‘La fleur de courgette farcie de cabécou’ dans sa cocotte lutée’ werd een amusant schouwspel. Onder het strenge oog van de meester zelf kwam de ober de cocotte aan onze tafel openen. Het deksel was luchtdicht afgesloten met deeg en dat moest de arme jongen ter plaatse openen. Blijkbaar had hij daar niet zo erg veel ervaring mee en al snel schoot een collega ter hulp. Alsof dat nog niet erg genoeg was kreeg de jongen de opmerking dat hij de courgettebloem in het midden van de borden moest leggen. Die van mij lag inmiddels al helemaal aan de rand van mijn bord, maar dat werd gecorrigeerd. ‘Zo een spektakel voor zo een miezerige gevulde courgettebloem en twee teentjes look?’ Bij de eerste hap wisten we al dat dit de topper van de avond zou zijn. De zeer intense smaak van de fijne ratatouille in combinatie met de geitenkaas (Cabécou) waarmee deze delicate courgettebloem was gevuld was hemels. De Languedoc 2007 van Chateau Puech-Haut Saint Drézéry kwam hierbij zeer goed tot zijn recht. ‘Laat de rest maar komen, als dat het vorige overtreft, dan is dit meer dan 3 sterren waard’.

    trama5Maar het volgende gerecht viel een beetje tegen. We kregen een ravioli gemaakt van agar-agar (plantaardige gelatine) gevuld met krab en limoen met arganolie. De limoen was een beetje te overheersend, waardoor de krabsmaak wat verloren ging en de ravioli had op zich weinig smaak.

    De Vin pays d’oc Chardonnay Esperante van Arbeau was dan weer wel lekker.

    trama 6Na dit, iets minder geslaagd experiment was het tijd voor een Franse klassieker ‘L’oeuf de poule à casser’ of een kippenei in rode wijnsaus. Om het gerecht overeind te houden moest men beroep doen op een Australische Shiraz, nl. van Barwang uit 1998. Wij waren niet zo gek van dit gerecht, de wijnsaus was erg zwaar en het ei verdronk bijna in de saus. Maar we hadden nog twee gangen te gaan, nl. de signature dishes.

    trama7Voor mij werd er een bordje geplaatst met daarop een soort stolpje met een schoorsteentje, waaruit een delicieus truffelaroma geurde. Toen de stolp verdween bleef ik achter met een onsmakelijk uitziend zwart hoopje in een zwarte saus, maar wat was dat lekker! Zo eenvoudig! Een doodgewone aardappel verpakt in een papillot van spinazie of een andere bladgroente (was niet erg duidelijk) in een ‘saus’ van zwarte truffel. In mijn glas zat bij dit gerecht Listrac Medoc 2003 van Chateau Fonréaud. We moesten voor de truffelaardappel wel een supplement van € 65 euro betalen, maar dat was zijn geld meer dan waard.

    trama7bWat ook meer dan zijn geld waard was, was de hamburger van gebakken foie gras met cèpes. Voor mijn man zowat de aller lekkerste foie grasbereiding die hij ooit at. Grappig detail was de gefruite look, die de gefruite uitjes verving en ‘Ketchcèpe’ (schrijfwijze kan fout zijn), een zelfgemaakte ketchup op basis van cèpes. Overheerlijk, luidde het aan mijn rechterzijde! Manlief dronk hierbij Montbazilliac 2005, Chateau La Borderie. Alle wijnen waren goed. De één al lekkerder dan de andere, maar zoals meestal met aangepaste wijnen het geval is, was het niet de crème de la crème. 
     

    trama dessert
    De desserts kregen wij zoals in Frankrijk gebruikelijk is op één bord, eigenlijk een mini dessertbuffet op een bord. Op zich heb ik daar geen probleem mee, het oogde alleen een beetje ouderwets. Wij zijn niet zo een grote desserteters, maar wat ik heel lekker vond, was de lichte appelsorbet met flinterdunne gedroogde appelschijfjes. Grappig, maar een beetje kitscherig was de chocoladesigaar met bijhorende lucifer en tabaksblad (rechtsonder), beiden specialiteiten van het huis. Bij de thee en koffie kwamen nog een aantal lekkere versnaperingen.     

     
    Het was een schitterende avond, mooi terras, geweldige atmosfeer, correcte bediening, etc. Ik stond alleen op met een licht overeten gevoel, iets wat ik bij dit soort restaurants zelden ervaar. Waarschijnlijk was dit te danken aan de snelle opeenvolging van de gerechten. Er waren slechts vier tafels volzet en er liep bijna evenveel personeel als gasten rond, de bediening liep dus erg vlot.       

     
    Na onze heerlijke ervaring in The French Laundry van vorig jaar hebben we een vergelijkingspunt als het om 3 sterren gaat. We beseften achteraf waarom dit restaurant niet in de lijst van 100 beste restaurants ter wereld staat, terwijl the French Laundry op 5 staat (vorig jaar nog op 4). De keuken was minder verassend en we hadden helemaal geen ‘wauw gevoel’, behalve dan bij het hoofdgerecht. Prijs/kwaliteit vond ik ook niet echt in verhouding. Voor € 160 euro per persoon (zonder wijn) + € 65 voor mijn hoofdgerecht verwacht je op zijn minst duurdere ingrediënten. Buiten foie gras, truffel en een minuscule hoeveelheid krab en kreeft, aten we vooral groenten, die vooral uit de eigen tuin afkomstig waren. Maar voor de rest is dit restaurant zeker een aanrader.   

     

    http://www.aubergade.com/

     

    vorkje4

  • Pin it! Print

    Tajine van lams en knolgroenten

    lamstajine



    Tajine is zowel de benaming voor de pot uit aardewerk waarin dit Noord-Afrikaanse stoofpotje gemaakt wordt, als voor het stoofpotje zelf. De pot bestaat uit 2 delen, de onderkant is de ‘pan’ die je afsluit met de hoge spitstoelopende deksel. De originele tajine wordt meestal op een houtskoolvuurtje of in een oven gebruikt. Onlangs kocht ik bij Ikea een tajine van aluminium, die op een elektrisch vuur kan gebruikt worden. Hij oogt mooi, maar een aardewerken exemplaar ziet er natuurlijk veel authentieker en smakelijker uit. De pan van deze Ikea tajin is voorzien van een anti-kleeflaag en het deksel is van steengoed. De nadelen zijn echter dat de handvaten heel heet worden en dat het deksel nogal veel plaats inneemt, maar voor de rest doet de pan het prima, dat bewijst dit gerecht.  

    v
    oor 4 personen

    500 à 600 g lamsbout zonder been en vet (in blokjes van ca. 4 cm)
    Peper
    Zout
    Olijfolie
    1 el Harissa (pimentpasta)
    2 tenen knoflook (fijngehakt)
    5 tl ras el hanout (specerijenmengsel)
    3 dikke wortelen (in ca. 2 à 3 cm gesneden)
    1 rode ui (in partjes gesneden)
    6 vastkokende aardappelen (in de lengte in 4 geneden)
    4 raapjes (in 4 à 6 stukken gesneden)
    5 tomaten (in partjes, zonder schil en ontpit)
    1 handvol gedroogde abrikozen (geweekt)
    1 handvol rozijnen (geweekt)
    1 handvol ontpitte zwarte olijven
    Ca. 600 ml kippen- of groentebouillon
    Verse koriander
    Verse munt

    Bestrooi het vlees met peper en zout. Verhit de olijfolie en schroei het vlees aan alle kanten dicht tot het mooi bruin kleurt en haal het uit de pan (doe niet te veel vlees in één keer in de pan, omdat het dan gaat stoven i.p.v. bakken). Laat het braadvet in de pan, voeg eventueel nog een beetje olie toe en roerbak hierin de look, ui en harissa. Doe het vlees terug in de pan. Schik vervolgens hierop alle groenten, de abrikozen, rozijnen en olijven en eindig met de tomaatpartjes. Strooi de ras el hanout over het gerecht en giet er vervolgens de bouillon over tot ca. 2 cm onder de rand van de tajine. Dek af en laat op een zacht vuurtje sudderen gedurende 1½ à 2 uur of tot het vlees zacht is. Strooi voor het opdienen gehakte koriander en muntblaadjes over de tajine. 

    Serveer met couscous.



    Tip: Harissa en Ras el hanout zijn in Marokkaanse voedingswinkels, maar ook in de betere supermarkt te koop.

    Wijn: Een schitterende Boekenhoutskloof Shiraz 2004    

    Muziek: Tijdens het koken zeer toepasselijk Cookin’ with the Miles Davis Quintet/Prestige 7094

     

     

     

     

     

     

     

      

     

     

  • Pin it! Print

    BBQ: Gemarineerde varkensrib met lenterol

    gemarineerde rib met lenterol


    Voor marinades kan je recepten volgen of zelf maar wat uitproberen en dat laatste doe ik natuurlijk het liefst. Ik vertrok van een Cajunmarinade, maar al gauw werden er een hoop Chinese ingrediënten aan toegevoegd, zodat het een eerder Aziatische toets kreeg. Gelukkig schreef ik alles op, want dat wil ik wel eens vergeten tijdens het experimenteren. 

    Voor 4 personen

    4 dikke varkensribben    

    Droge marinade:
    1 el cajunkruiden
    ½ el lookpoeder
    ½ el Worcestershiresaus
    peper

    Natte marinade
    1 kopje witte wijnazijn
    1/3 kopje witte wijn
    1/3 kopje water
    2 el ketchup
    ½ el Worcestershiresaus
    1 el esdoornsiroop
    ½ el mosterd
    2 el rietsuiker
    1 el tomatenpuree
    1 el donkere sojasaus
    ½ el sesamolie
    5 kruidenpoeder (Chinese mix)
    1 mespunt peper
    1 mespunt geplette Sechuanpeper

    Lenterollen:
    1 wortel
    1 stuk Chinese kool
    1 stuk IJsbergsla
    Verse korianderblaadjes
    1 stukje gember
    2 el koolzaadolie
    1 el limoensap
    ½ el verse gember geraspt
    4 rijstvellen 

    Chinese pruimensaus (kant-en-klaar)

    Meng alle ingrediënten voor de droge marinade en wrijf hiermee het vlees in. Doe alle ingrediënten voor de natte marinade in een sauspannetje, meng goed onder elkaar en laat een beetje inkoken. Neem de marinade van het vuur, laat iets afkoelen en overgiet er daarna de ribben mee. Laat minstens 2 uur (tot 1 nacht) marineren in de koelkast. Grill ze op de BBQ of in een grillpan en bestrijk regelmatig met de marinade. Ribben worden zachter naarmate ze langer en langer bakken. Zorg ervoor dat het vuur niet te hevig is. 

    Snijd de groenten voor de lenterol in fijne reepjes, vermeng met de olie, limoen, gember, peper en zout en laat 15 minuten staan. Week de rijstvellen één voor één en vul ze met een hoopje uitgeknepen salade en rol ze vervolgens op.

    Serveer de Ribben met een lenterol en een streepje pruimensaus.

    Tip: Nadat de ribben uit de marinade gehaald zijn, kan deze ingekookt worden tot een stroperige saus. Serveer deze saus eventueel i.p.v. de pruimensaus.