Culinair Atelier ID

Mijn wijnglas kleurt de laatste weken roze. Geen limonade of bessensap, maar rosé. Er waren tijden dat ik twijfelachtig stond tegenover deze wijn, die noch rood, noch wit is. Zijn populariteit als zomers terraswijntje kon me evenmin van gedachte doen veranderen, tenzij als equivalent voor het pilsje. Met het oog op dit artikel over roséwijnen heb ik gepoogd om mijn vooroordelen opzij te zetten en dit met een toch wel verrassend resultaat.

Een frisse, fruitige witte wijn van kwaliteit kan naar mijn mening ook best op een zonovergoten terras genuttigd worden en er is evenmin iets mis met een goede, volle rode wijn bij je al fresco diner. Omdat koken nu eenmaal mijn dada is primeert wat er op je bord ligt en daar hoort uiteraard aangepaste wijn bij (in bier moet ik me nog verdiepen). Rosé zie ik die taak niet vervullen, tenzij als aperitief of bij een licht zomers gerechtje. Anderzijds ga je als wijnliefhebber niet je beste wijn op tafel zetten wanneer in de namiddag onverwacht je buren komen aanwaaien of wanneer je een eenvoudige barbecue organiseert. Het zou zonde zijn, wanneer je gasten gezellig hun dorst lessen met de gekoesterde schatten uit je kelder. Hier zou rosé dan weer wel op zijn plaats zijn.

Om mezelf te overtuigen, kocht ik de afgelopen weken dus vier flessen. Eentje bracht ik op goed geluk mee uit de supermarkt, twee van bij een ‘bevriende’ wijnhandelaar, en na degustatie, en tot slot de enige rosé die me ooit kon bekoren van bij de plaatselijke Italiaanse wijnhandel. 

Gelukkig hadden we de afgelopen weken schitterend terrasjesweer en kon mijn proef in perfecte omstandigheden plaatsvinden. De eerste een Rosado 2008 van Viñas De Vero uit Spanje, (Delhaize) kocht ik uit nieuwsgierigheid omdat die gemaakt is van Cabernet Sauvignon en Tempranillo, twee druiven die ik zeer smaak. Een wijntje met de kleur van framboos, droog met toetsen van kers en framboos en voor 3,99 €, best te drinken, maar een fan zou ik mij niet noemen. 

Bij wineplus probeerde ik drie roséwijnen en kocht de twee laatste. Mille X Rosé 2007 (€ 5,60) kon me van de drie het minst bekoren
Camas - Rosé Syrah - Anne de Joyeuse -Vin de pays d’oc  (€ 5,10) vond ik erg lekker. Opnieuw de kleur van framboos, droog maar fruitig, zonder té fruitig te zijn.
Cantine Talamonti Rosé 2006, Montepulciano d’Abruzzo (€ 7,85) uit Italië vond ik eveneens lekker, al geniet de Camas een lichte voorkeur. 

Bij Raineri kocht ik Regaleali, Le rose (€ 8,40) van Tasca d’Almerita uit Sicilië, Italië. Deze rosé proefde ik enkele jaren geleden bij een degustatie en het werd de eerste die me kon bekoren. Er gingen toen onmiddellijk 6 flessen mee naar huis en nog steeds vind ik dit zeer lekkere wijn. Hij neigt voor mij qua smaak meer naar een rode wijn en blijft mijn favoriet.

Lees meer over rosé bij mijn collega’s van de Vlaamse Wijnblogdagen, lijstje en links zie bovenaan linker kolom.

De dag nadat ik de Camas had geopend kreeg ik rond etenstijd onverwacht bezoek. Het was een warme weekdag en erg veel had ik niet in huis. Een half bakje aardbeien, een krop ijsbergsla, surimi en wat scampi in de diepvries moest volstaan om snel een salade in elkaar te flansen. Met stokbrood werd het toch een lichte, maar volwaardige maaltijd, die perfect combineerde bij de rosé.

Salade
½ krop ijsbergsla of Romeinse sla (fijngesneden)
½ bakje aardbeien (in partjes)
6 staafjes surimi (in blokjes)
2 el pijnboompitten (geroosterd)
2 takjes verse dragon 

Vinaigrette
1 tl mosterd
4 el olijfolie
2 el frambozenazijn
Peper
Zout 

Spiesjes
10 à 12 scampi (gepeld)
Peper
Zout
Olijfolie
2 houten satéstokjes

Meng alle ingrediënten voor de salade onder elkaar en doe hetzelfde met die voor de vinaigrette. Meng kort voor het serveren wat vinaigrette onder de salade.

Rijg de scampi op de stokjes, bestrooi met peper en zout en bak met een beetje olijfolie in een hete grillpan.