• Pin it! Print

    Carpaccio van bloemkool met tomatenvinaigrette, dille en panchetta

    P1040061







    Op dit moment zijn er volop primeurgroenten te koop.  Mijn oog viel op een snoezig bloemkooltje.  Om zijn fijne smaak alle eer aan te doen, heb ik de bloemkool rauw verwerkt.  Dit is een lekker, licht voorgerechtje, maar kan ook perfect als salade gegeten worden.  Als je de panchetta weglaat is dit een smaakvol vegetarisch voorgerecht.  Visliefhebbers kunnen de panchetta dan weer door gerookte zalm vervangen.

    Voor 4 personen

    1 kleine primeur bloemkool
    6 à 8 plakjes panchetta (krokant gebakken)
    Rode bietblaadjes (of andere sla)
    Verse dille (fijngehakt)

    Voor de tomatenvinaigrette
    1 el mosterd
    1 el tomatenketchup
    3 el olijfolie
    1,5 el witte wijnazijn
    Peper
    Zout

     
    Schaaf de bloemkool in flinterdunne plakjes en verdeel die over 4 borden.  Leg in het midden een hoopje sla (gemengd met een beetje olie).  Bewaar 4 plakjes panchetta en verkruimel de rest.  Meng alle ingrediënten voor de vinaigrette en giet een beetje over de bloemkool, serveer de rest apart.  Strooi de dille en de panchettakruimels over de bloemkool en serveer naar keuze met stokbrood. 

    Tip: Panchetta is een soort Italiaans spek, het kan ook vervangen worden door gerookt spek.

  • Pin it! Print

    Rode wijn: Wijnmakelaarsunie deel 2

    171288_T174807_T304545_T









    Na de positieve reacties en de aanmoedigingen van food fan en haar fans, heb ik dan toch maar besloten om een vervolg op mijn eerste artikel te schrijven.

    Ziehier, het verslag van de rode wijnen die we mochten proeven bij de wijnmakelaarsunie.

    Zoals gewoonlijk trachtten wij ( Raf Monard van wijnmakelaarsunie en ondergetekende wine fan) food fan te overtuigen dat de bourgogne in rood ook wel pareltjes heeft. 

    Ons werden de volgende wijnen voorgeschoteld:
    Bourgogne „La Fortune“ Domaine de Villaine 2006 (jong, fruitig, kers)
    G
    ivry 1e cru „Clos Salomon“ 2005(ook hier kers, maar een beetje kort)
    Morey Saint-Denis 1e Cru „En la Rue de Vergy“2004 Dom. Perrot-Minot (zeer kruidig, aardolie, lengte, mooi potentieel, maar nog te vroeg)
    G
    evrey-Chambertin „Vielles Vignes“ 2005 Dom. Charlopin (paardengeur, „naft“, zeer mooie afdronk)
    Beaune 1e cru „Clos des feves“ 2005 Dom Chanson (getoasted nose, maar bessensmaak)
    Volnay 1e cru „Clos de la Rougeotte“ 2006 Henri Boillot 2004 (rokerig met veel rood fruit)
    Chassagne-Montrachet 1e Cru „La Boudriotte“ Chat. De la Maltroye 2005 (OK, maar zeker niet het niveau van de witte, mooie neus, maar een beetje zurige afdronk)
    Beaune 1e Cru „Les Toussaints“ 2005 Dom Albert Morot (prachtig, zowel neus als smaak en kleur, donkerrood, lange afdronk, rond en fruitig, klasse en voor een bourgogne een aanvaardbare prijs van 35,7 euro) 

    Deze laatste bleek voor ons beide, de aanrader in rode bourgogne.  Ik heb nog enkele suggesties, die bij food fan (typische Bordeaux drinker) niet in goede aarde vielen nl: Morey Saint Denis van Perrot-Minot en de Gevrey-Chambertin van Charlopin. 

    Food fan moest en zou natuurlijk Bordeaux proeven voordat we huiswaarts gingen. De volgende selectie heb ik zelf gemaakt en me niet laten leiden door de medewerkers van de wijnmakelaarsunie, die zoals steeds uiterst vriendelijk en topprofessioneel waren. 

    Chateau Puygueraud 2002 (OK en prijs/kwaliteit niet slecht)
    Chateau d’Aiguilhe 2005 (wat een klasse, stak er met kop en schouders boven uit)
    Chateau Belle-vue 2005 (zeker een aanrader, proeft zoals een prachtige sangiovese, mooie diepgang en veel fruit, dit was wel een tip van RM)
    Chateau Gloria 2005 Saint-julien (viel een beetje tegen, weinig neus, zeer kort, sorry)
    Reserve de la Comtessse 2004 (iets beter, maar niet wat ik ervan verwachte)
    Chateau Les Ormes de Pez 2005 St Estephe (mooi gemaakt, goede prijs/kwaliteit)
    Chateau Montrose 2004 (klasse, zo ruikt, smaakt en ziet een topper er uit in Bordeaux) 

    Hier een beetje meer over onze favoriet in dit rijtje: Chateau d’Aiguilhe is eigendom van een Duitser uit Wuertemberg, namelijk Stephan Graf von Neipperg, die ook de beroemde Chateaux in Saint Emillion Canon La Gaffeliere en La Mondotte bezit. Samen met zijn beroemde wijnmaker Derenoncourt hebben ze het grote potentiaal van de Côtes de Castillon ontdekt: hun beider wijnen kunnen probleemloos de vergelijking met de grote Medocs aan. Ga dit proeven! De wijn bestaat uit 70% Merlot 25% Cabernet Franc en 5% Cabernet Sauvignon.  

    Eindigen deden we met een allegaartje van wijnen, die we moesten proberen vooraleer huiswaarts te gaan.  Natuurlijk moet men bij ons geen enkele vorm van druk uitoefenen om nog een uurtje langer te degusteren, zeker niet met zoveel lekkers. 

    Bij het eerste glas dat ons (blind) geschonken werd, hadden we gezworen dat het een Rhone was! Côte Rotie, neen Ampuis! Vergeet het, het was een Minervois en wat voor één: Domaine de l’Oustal Blanc „Maestoso“ 2005. Mijn god, wat waren we blij dat RM ons dit liet proeven. 

    Dan kregen we nog 2 Italianen. We startten met een Chianti Colli Senesi „Montenidoli“. Zeker de beste Colli Senesi die ik geproefd heb. Klassiek met karakter en duidelijk niet in elkaar geknutseld, maar de natuur zijn gang laten gaan. 

    De laatste, dat was duidelijk een Pinot Noir!!! De ultieme poging om food fan te overtuigen? Italië … dat moet Trentino of Alto Adige zijn. Natuurlijk niet! RM maakt het mij nooit gemakkelijk. Wat nu komt is niet te geloven: Hoe ver kan een wijnliefhebber ernaast zitten? Zeeeeeeer ver! Believe it or not, een Nero d’Avola uit Sicilie!!! (op hun site staat Nerello Mascalese: Is dit hetzelfde? Ik denk het niet, heb ik RM misschien op een foutje betrapt?). Het was wel een Nero d’Avola, die op de Etna verbouwen wordt, op meer dan 850 m boven de zeespiegel.

    Passopisciaro van Tenuta di Trinoro 2005 was de afsluiter van, weer eens, één van de beste degustaties die we de afgelopen tijd gedaan hebben.

    Wine Fan

  • Pin it! Print

    In bier gegaarde kippenboutjes

    Dit is nog één van de tapas, die ik het afgelopen weekend serveerde.  

    kip met bier
    Voor 4 personen

    8 kippenboutjes
    olijfolie
    1 ui (fijngesnipperd)
    1 teentje look (fijngehakt)
    2/3 glas bier (pils)
    1 tl bruine suiker
    1 tl witte wijnazijn
    2 laurierblaadjes
    1 takje tijm
    2 takjes rozemarijn
    peper
    zout 

    Bak de kippenboutjes aan alle zijden goudbruin in olijfolie en bestrooi ze met peper en zout. Haal de boutjes uit de pan en doe ze over in een kookpot.  Fruit de ui en de look in het achtergebleven braadvocht. Blus de pan met het bier en roer de bakresten los en giet het geheel over de kip. Voeg de azijn, bruine suiker, kruiden, peper en zout toe. Laat de kip een half uur zachtjes stoven. 

    Tip: Dit gerecht kan een halve dag op voorhand gemaakt worden.
     

  • Pin it! Print

    Spaanse Tapas, wijn en goed gezelschap

    P1040029



    ‘Elke reden is goed om te feesten’, moet mijn man gedacht hebben toen hij acht van zijn fietsmaten en hun partners uitnodigde om, bij een natje en een droogje, de praktische kant van hun fietsreis naar Spanje te bespreken.  Het stond onmiddellijk vast dat ik tapas zou serveren.  Ik zou het mezelf gemakkelijk gemaakt kunnen hebben door me te beperken tot koude hapjes, maar zo zit ik niet in elkaar.  Het werd weer een kookmarathon van om en bij 7 uur.  In tegenstelling tot andere ‘dinerparty’s’ heb ik deze keer niet de hele avond in de keuken gestaan.  Alles was klaar vooraleer de gasten arriveerden, ik moest enkel opwarmen en alles in schalen doen en vervolgens op het buffet plaatsen. Met een geperforeerde metalen plaat, enkele in aluminiumfolie verpakte bakstenen en 20 grote theelichten maakten we een grote warmhoudplaat. Zo een buffet is de ideale manier om veel gasten van eten te voorzien en op die manier kan je zelf ook genieten van het gezelschap. 


    P1040030P1040032

    De koude tapas zoals, chorizo, Manchego (kaas), gemarineerde sardientjes, olijven, aardappeltortilla en banderillas (spiesjes van opgelegde groenten) stonden op de tafeltjes.


     

    De recepten voor de warme tapas kwamen dit keer niet van mezelf.  Aan traditionele recepten moet je niet te veel raken. Hier en daar verfijnde ik naar eigen inzicht de smaak en voor de calamares voegde ik twee recepten samen.  

    P1040047





    Gevulde calamares (onderaan links op foto)

    8 middelgrote pijlinktvissen, schoongemaakt
    olijfolie
    1 grote ui, fijngesnipperd
    2 knoflooktenen, fijngehakt
    2 laurierblaadjes
    100 ml fino-sherry
    1 grote bos verse bladpeterselie, grofgehakt
    2 hardgekookte eieren, geprakt
    1 doos tomato frito (Heinz)

    saffraan
    1 rode ui, fijngesnipperd
    1 Spaans pepertje, fijngesneden
    zout
    peper

    Verhit in een koekenpan de helft van de olijfolie boven een matig vuur en fruit de ui goudbruin. Voeg de fijngehakte knoflook en de laurierblaadjes toe en laat die 5 minuten meebakken. Draai het vuur hoger; als de olie heet is, de gehakte tentakels snel roerbakken tot ze halfgaar zijn. Voeg al roerend de sherry toe en de helft van de peterselie. Laat de saus een minuut inkoken of tot de geur en smaak van de alcohol is verdwenen; breng hem vervolgens op smaak en neem de pan van het vuur. Voeg de geprakte eieren toe aan het inktvis-uimengsel en maak op smaak af. Vul hiermee de lege lichaamsholte van de inktvissen, maar stop ze niet te vol. Sluit de inktvisje met een houten prikkertje. 

     
    Voor de saus: Fruit de ui en het pepertje in een beetje olijfolie, giet er vervolgens de de in water geweekte saffraandraadjes, de tomato frito en een scheutje water bij.  Laat de saus zachtjes koken, breng op smaak met peper en zout.  Doe de inktvisjes bij de saus en laat gedurende 5 à 10 minuten op een zacht vuurtje koken.  Werk af met peterselie.  

    Tip: De inktvissen vullen gaat gemakkelijk met behulp van een spuitzak. 


    Klik op de overige gerechten voor een rechtstreekse link naar de recepten. 

    Camarones al ajillo – Garnalen in knoflook
    Albondigas Andalucia – Gehaktballetjes uit Andalusië
    Patatas Bravas – Aardappelen met pikante tomatensaus

    Gemarineerde gegrilde groenten
    (gegrilde diepvriesgroenten afwerken met een scheutje witte wijnazijn)
    Kip met bier en de aardappeltortilla
    krijg je later deze week

     

    De Spaanse ‘natjes’ waren:
    Wit: Finca Antigua 2006
    Rood: Dehesa La Granja 1999 en El Vinculo 2003

    De muziek tijdens de ‘afterparty’: o.a. Nirvana, Led Zeppelin, Pearl Jam, White Stripes, Queens of the Stone Age      
  • Pin it! Print

    Walsen, ruiken, proeven en genieten bij Wijnmakelaarsunie

    315316_T291879_T199542_T








    Als wederhelft van food fan en wijnliefhebber, heb ik me laten overhalen om een bijdrage te leveren aan het culinaire atelier van mijn vrouw.
     
    Zoals jullie zullen merken, beschik ik bij lange niet over het schrijverstalent dat ze van huis uit meegekregen heeft.  Doch zal ik trachten uit te drukken wat voor een belevenis het ook dit keer weer was, in de kelders van de Wijnmakelaarsunie, in mijn oude universiteits’stad’ Diepenbeek. 

    Naar goede gewoonte werden we persoonlijk begeleid door Raf Monard, de jonge ondernemer die gebeten is door het wijnmonster. Wij beslisten niet in te gaan op de traditionele start ‘champagne’, maar te beginnen met witte Bourgogne. 

    Reeks 1
    Bouzeron Domaine de Villaine 2006 (fris, met toetsen van karamel, zeer mooie begeleiding van lichte asperge gerechten)Rully 1e Cru „Raclot“ (mooi, groen, fruit, geen eik ) 2006 Paul JacquesonSavigny-les-Beaune1e Cru „Les Vergelesses“ Henri Boillot 2006 (zeer mooie neus, maar moet zeker nog rijpen)Marsannay Dom. Charlopin 2005 (zeer veel eik, zwaar, rokerig, moet een zeer fors gerecht meekrijgen om goed tot zijn recht te komen).

    Reeks  2
    Chablis Dom. Billaud-Simon 2006 (prachtige mineraliteit, pompelmoes, zeer lange afdronk, wat een genot!)Chablis 1e Cru „Mont de Milieu“ 2005 van hetzelfde huis (Nog meer structuur en finesse, beetje houtbehandeling)
     
    Hier ontstond het eerste meningsverschil tussen food fan en mij.  Haar voorkeur ging naar de eerste, mijn favoriet was de laatste. Maar wij konden beiden niet begrijpen, waarom we deze wijn niet eerder gekocht hadden. Dat hebben we nu wel goed gemaakt.

    Daarna volgde Saint-Aubin. Eerst Dom. H. Lamy 1e Cru „Derrière chez Edouard“ 2006 en 1e Cru „En Remilly“ van Oliveer Merlin 2003, deze laatste bleek een ongelofelijke alcoholbom van 14,5% te zijn met een aftershock van minstens 5 minuten. Spijtig genoeg konden deze wijnen onze schitterende souvenir uit Frankrijk niet benaderen. Het begon enkele jaren geleden in Beaune, in onze B&B, en enkele dagen later in de Provence ‘Chez Bru’, beide keren hadden we het genoegen „En Remilly“ van Marc Colin te ledigen. Een geweldig lekkere wijn!
     
    Vervolgens werden we ‘gedwongen’ de 2005 Chassagne-Montrachet 1e Cru „Morgeot Vigne Blanche“ te degusteren. Het was de zoveelste keer dat we de bevestiging kregen dat deze wijn de topkwaliteit is van dit domein en de 2005 steekt er naar onze mening nog bovenuit. 
     Vooraleer over te stappen naar rood vroegen we aan Raf of hij deze wijn eventueel kon benaderen met iets anders uit Bourgogne en ik wou ook nog wel eens iets wit proberen uit de Rhone.
     
    Zo’n vraag werkt op een passionele wijnman, als een rode lap op een  stier. Met de blik van ‘Now, I will show you....’ stapte hij kordaat naar achteren en 5 minuten later kwam hij vol trots terug aan onze tafel. Als een volleerde professional begon hij aan het ritueel dat past bij dit soort gelegenheid.
     
    Eerst werd het een klassieker uit de Bourgogne:
    Meurseult 1e Cru „Les Genevrières“ Philippe Le Bon Hospices de Beaune 2006.  Wat was dit voor een klasse! Mooi rond, boterachtig, goudgele kleur ‘une delice’. Na 10 minuten zat je nog na te genieten van de aroma’s in je mond. Deze wijn mag van ons meespelen met de Maltroye, maar gezien de prijs verkiezen we toch de laatste.
     
    Om het witte avontuur af te sluiten zakten we Zuidwaarts, naar de Rhone zowel het noordelijke als het zuidelijke gedeelte.
    Chateauneuf-du-Pape Clos du Mont-Olivet 2006 (zon, exotisch fruit, mango,...) was een moeilijke overgang na dat Bourgondische geweld, maar toch zeer geslaagd.

    Toen kwamen de steile heuvels van Condrieu aan de beurt. Eerst startten we met die van Tardieu-Laurent 2005. Wauw! Rozen ,abrikoos, tabak en dit mooi gestructureerd. Food fan werd hier onmiddellijk liefhebber van. 
     
    Om wit af te sluiten vond Raf er niets beters op dan ons de Condrieu „Les Chaillées de l’Enfer“ van Georges Vernay 2006 voor te stellen. Wat was dat voor een top commerciële zet! Deze had hij niet mogen boven halen. Dit bleek een must voor wijnfreaks als ons (maar dan wel geen goedkope must, € 68,69), ach… you only live once! Dit was zo één van die geweldige wijnervaringen, waarover we nog jaren zullen doorbomen. Fruit (steenvruchten, perzik, abrikoos, finesse (een mooie lichte toast van prachtig hout, maar niet overdreven, complexiteit, een toonbeeld van de perfecte marriage tussen fruit, terroir en vinificatie). Groots!
     
    Dit was dan de première, als food fan het toelaat zal ik af en toe nog een stukje schrijven voor haar blog. Misschien dan over de rode wijnen die we hierna geproefd hebben. 

    wine fan ;-)

     
    Nota van food fan: Manlief heeft volgens mij een voortreffelijk verslag geschreven en hij mag dat beslist vaker doen.  Ik wil enkel nog even terugkomen op het culinaire aspect van de degustatie.  Zoals steeds kregen we twee voortreffelijke gerechtjes voorgeschoteld.  Bij het wit: asperges met zalm.  Bij het rood lams met jonge tuinbonen, morieljes en aardappelgratin.  
     http://www.wijnmakelaarsunie.be/