• Pin it! Print

    Oscuro

    2_1148469742Tegenover de kerk van Rotem, een deelgemeente van Dilsen Stokkem (Limburg) ligt een klein maar trendy restaurantje met de naam ‘Oscuro’.  We bezochten het restaurant naar aanleiding van een artikel in Chapeau, een magazine over het goede leven in Limburg (zowel Belgisch als Nederlands Limburg).  We hadden voordien nog nooit van Oscuro gehoord en wisten eigenlijk niet goed wat te verwachten, maar lieten ons volledig verrassen.  Aan de overkant van de straat stond een klein, maar mooi aangekleed terras.  Helaas was het geen terrasjesweer, maar op mooie dagen is het hier volgens mij echt genieten.  Rotem is een klein dorpje waar je in ieder geval geen last hebt van druk verkeer.  Het interieur is mooi en strak in trendy rood, wit en zwart.  Achter de glanzend zwarte toog bevindt zich de open keuken, waar heerlijke aroma’s vandaan kwamen.  We kregen geen menukaart (wel een wijnkaart), maar men kwam ons aan tafel vertellen wat de gerechten van de dag waren.  Doorgaans staat geen, of een beperkte menukaart garant voor dagverse producten.  Als voorgerecht hadden we de keuze uit een carpaccio van tonijn met een truffelmayonaise of een salade met gebakken Sint-Jakobsvruchten en Pata Negraham.  De hoofdgerechten waren kabeljauwhaasje met asperges en een spinaziesausje of lams met groentjes.  Ik nam de Sint-Jakobsvruchten en het kabeljauwhaasje, terwijl mijn man de andere twee gerechtjes koos.  
    1terrasWe kregen twee goed verzorgde gerechtjes voorgeschoteld op mooie langwerpige bordjes.  De Sint-Jakobsvruchten waren perfect gebakken, de Pata Negra handgesneden, de salade knapperig vers en in de dressing herkende ik een vleugje kummel.  Mijn man vond zijn tonijncarpaccio voortreffelijk, maar wou toch ook graag van mijn gerechtje proeven, dus ruilden we onze borden.  We konden elkaars mening enkel bevestigen.  De carpaccio was flinterdun gesneden en deed het in combinatie met de truffelmayonaise zeer goed. Vervolgens kwamen de hoofdgerechten en ook hier was niets op aan te merken.  De borden oogden mooi, er was duidelijk aandacht geschonken aan de presentatie.  De combinatie van het correct gebakken kabeljauwhaasje, de nog licht knapperige asperges, de pittige aardappelpuree (nootmuskaat) en het fluweelzachte spinaziesausje werkten wonderwel. Het bord was afgewerkt met een krokantje van filodeeg en een spiesje met een tempura van Sint-Jakobsvruchten.  Het lams was rosé gebakken en werd geserveerd met lentegroentjes en dezelfde aardappelpuree, de portie mocht iets kleiner zijn, maar ook hier verder geen opmerkingen.   Bij het hoofdgerecht werd een kommetje zelfgebakken frietjes geserveerd, wat volgens ons overbodig was en niet erg met de kabeljauw verenigbaar was. 
     

    Bij Oscuro eet je simpele, goed doordachte gerechtjes van uitstekende kwaliteit. Prijs/kwaliteit zeer correct (rond de 40 euro p.p).  Het was een geslaagde ontdekking!

    www.oscuro.be

     

    vorkje35

     
  • Pin it! Print

    Pikante kip met pinda’s

    naamloos1Dit recept is gebaseerd op het Chinese Kon Po Kai.  Ik voeg er steeds baboescheuten aan toe en deze keer werden de lente-uien vervangen door gewone ui.
     

    Voor 4 personen

    • 400 g kippenfilet
    • 2 el olie
    • 2 verse rode pepertjes
    • 2 teentjes knoflook
    • 1 stukje gember (fijngesneden)
    • 2 el shaoxing-wijn of medium droge sherry
    • ½ kleine ui in partjes gesneden
    • 50 g geroosterde pinda’s

    Marinade

    • 8 el lichte sojasaus
    • 1 el  shaoxing-wijn of medium droge sherry
    • 1 tl zout
    • 1 el maizena
    • 1 eiwit, half geklopt

    Saus

    • 1 el lichte sojasaus
    • 2 el chilisaus
    • 1 el rijstazijn of witte wijnazijn
    • 2 el rietsuiker

    Snij de kipfilet in reepjes en leg ze in een kom.  Vermeng de ingrediënten voor de marinade en overgiet hiermee de kip.  Roer goed door elkaar en zet minsten een half uur in de koelkast.  Roer de ingrediënten voor de saus goed door elkaar en zet weg.  Maak de pepertjes schoon, verwijder zaadjes en snijd ze fijn.  Snij de knoflook in schijfjes.  Verhit de olie in een wok, voeg de pepertjes, knoflook, ui en gember toe, roer even om en voeg dan de kip erbij en laat gedurende een minuut onder voordurende omscheppen bakken.  Giet de wijn erbij en laat nog een minuut verder bakken tot de kip gar is.  Voeg het sausmengsel toe en laat even indikken (voeg eventueel een beetje maizena toe).  Voeg tenslotte de pinda’s toe en dien op met  kleefrijst.

    Wijn: Condrieu

    Muziek: The very best of J.J. Cale

  • Pin it! Print

    Satay

     
      
    Satay is volgens mij het populairste gerecht in Maleisië.  Je komt ze overal tegen, in restaurants, eetstalletjes, in de steden of op het platteland.  Meestal gaat het om kip, rund of varkensvlees op stokjes.  De beste zouden komen
    uit Kajang, een plaatsje net buiten Kuala Lumpur.  Er bestaan veel Satay recepten, persoonlijk vind ik de zoete de lekkerste.  Meestal worden ze geserveerd met komkommersalade en pindasaus.  De allerbeste aten we in Malaka in een super ongezellig restaurant.  Het was eigenlijk een soort fondue.  In de tafel was een kookpot verwerkt, waarin een bruine saus stond te pruttelen (zie foto onder).  We kregen een schaal met allerlei op stokjes geregen ingrediënten.  Het ging van vlees, vis, groenten, paddenstoelen, gedroogde jelly fish (kwal) en andere minder identificeerbare dingen.  De stokjes werden, zoals bij een fondue, in de saus gegaard. De satay werd weggespoeld met een fris glas Maleisisch bier.  Het was een onvergetelijke eetervaring. http://www.visitmalaysia.nl/

       

    Saté uit Maleisië

    • Kippen-, rund- of varkensvlees
    • 2 teentjes look
    • 1 kopje gehakte sjalot
    • 1 el korianderzaad
    • 1 el kummelzaad
    • 1 el kurkuma
    • 1 tl zout
    • 1 el suiker
    • ¼ kopje geconcentreerde melk
    • Bamboestokjes (enkele uren geweekt in water om verbranden te vermijden)

     Snij het vlees in kleine stukjes.  Mix sjalot, look, koriander, kummel, kurkuma, zout en suiker in een blender fijn.  Mix de redelijk droge marinade onder de stukjes vlees en laat minstens een uur marineren in de koelkast.   Prik de stukjes vlees op de stokjes.  Meng de melk en de olie. Grill de satay op de BBQ of een gril, en borstel ze regelmatig in met het olie en melkmengsel.  Serveer met pindasaus en komkommersalade.   

     

     

  • Pin it! Print

    Lams met ratatouille en gebakken aardappelblokjes

    1 ratatouilleVoor 4 personen
          Voor de ratatouille
    • 1 courgette
    • 1 ui
    • 1 aubergine
    • 150 g champignons
    • 5 tomaten (ontveld en ontpit)
    • olijfolie
    • ras el hanout (specerijenmengsel voor couscous)
    • peper en zout

    Snij alle groenten in blokjes. Verhit de olie in een kookpot en voeg de groeten, de in vieren gesneden champignons en de fijngehakte knoflook toe. Afgedekt laten stoven op een zacht vuurtje tot de groenten beetgaar zijn.  Af en toe roeren.  Op smaak brengen met peper en zout en ras el hanout.

     

    Het lams

    • 500 g lams (filet)
    • olijfolie
    • peper en zout

    Wrijf het vlees in met een beetje olijfolie, peper en zout. Bak het aan beiden zijden in een grillpan.  Het vlees moet rosé zijn.

     

    De aardappelblokjes

    • 10 aardappelen
    • 1 el fijngehakte rozemarijnnaaldjes
    • 1 el boter
    • 1 el olijfolie
    • fleur de sel
     Schil de aardappelen en snij ze in blokjes van 1,5 cm.  Kook ze 5 minuten voor in licht gezouten water.  Giet ze af en laat even uitlekken.  Verwarm de boter en de olie in een pan en bak hierin de aardappelblokjes met de rozemarijn op een middelmatig vuur tot ze goudbruin zijn. Strooi er voor het opdienen een beetje fleur de sel over. 

    Tip: Om het gerecht een feestelijk tintje te geven kan je de ratatouille serveren in een cilinder van courgette.  Snij lange repen van de courgette (2 à 3 mm dik) en blancheer die.  Vorm een cilinder en hou die bijeen met een prikkertje. 

     Wijn: Côtes de Provence rosé - Provence 

    Muziek: Ryan Adams 29

     
  • Pin it! Print

    Aan tafel bij Luc Bellings, restaurantverslag

    1 bellingsZoals verwacht was het ook deze keer weer op en top bij Luc Bellings (1 Michelin ster).  Het was de eerste keer dat we in het vernieuwde restaurant kwamen.  In de verrassend kleine open keuken,  bereiden enkele koks stilzwijgend en efficiënt overheerlijke gerechtjes.  ‘Aan tafel’ bij Luc Bellings krijgt een heel andere dimensie, als je bedenkt dat je bijna letterlijk met de chef aan tafel zit.  Wil je het hele bereidingsproces van dichtbij aanschouwen, dan kun je letterlijk in de keuken zitten.  Een ‘eettoog’ met een lange rij trendy rode, maar zo te zien comfortabele ‘krukken/stoelen’, vormen de scheiding tussen de open keuken en het restaurant.  Een voor mannen onbelangrijk detail, maar voor ons vrouwen toch wel een pluspunt was het kleine handtastafeltje waarmee de serveerster kwam aandraven.  Ik ben het reeds sporadisch tegengekomen in Frankrijk en Italië, maar hier in België was dat de eerste keer. 

     

    De reden van ons bezoek was het proeven van ‘het Slawinski menu’.  Willy Slawinski was een revolutionaire Belgische kok, die in 1992 op 44 jarige leeftijd overleed. Luc Bellings begon op 18 jaar een leercontract in Slawinski zijn restaurant Apicius (2 sterren Michelin).  Hij noemt Willy Slawinski de grootste kok uit de vorige eeuw. Daarom brengt hij jaarlijks een hommage in de vorm van een 'Slawinski menu' met gerechten die refereren naar zijn keuken. 

     

    Na de smakelijke amuse bouche en een goed glas Champagne, aten we een krokant torentje met appel en asperges, kreeft met chutney van sinaasappel.  De chutney maakte het geheel af. Het tweede gerechtje was zeebaars met zalf van artisjokken, blokje tomaat met tagliatelle van asperges.  Gevolgd door gebakken eendenlever en langoustines, sla van asperges en snijbonen en een crème van asperges.  Allemaal geweldig lekkere en goed doordachte combinaties.  Als hoofdgerecht koos mijn man de Pata negra met lentegroenten en een sausje met morieljes. Een gerecht dat overheerlijk rook en volgens hem ook zo smaakte, ook de lentegroentjes waren verrukkelijk. Mijn voorkeur ging uit naar de tarbot met twee bereidingen van bloemkool en morieljes, eveneens voortreffelijk al denk ik dat de Pata Negra een nog betere keuze was geweest. Omdat we geen van beiden zoetekauwen zijn, namen we als dessert de terrine van Cambozola en brie met roggebrood, gelei van Sauternes en notensla, een prachtig geheel.  Vaak is het overbodig om een zoet dessert te nemen, omdat bij de mokka al zoveel zoete heerlijkheden geserveerd worden.

     

    Ieder gerecht was perfect in harmonie en werd vergezeld met uitgelezen aangepaste wijnen. Een assortiment van ovenverse broodjes en de keuze uit 2 soorten olijfolie zijn op zich al het vermelden waard.  ‘Aan tafel bij Luc Bellings’, blijft hoog aan de top van mijn favoriete restaurantslijstje staan.  Er heerst een ongedwongen sfeer, de bediening draagt zwarte pakken met rode T-shirts, aangepast aan de rest van het interieur.

     

    Naast een gepassioneerde kok, blijkt Luc Bellings ook een fervente fietser te zijn.  Hopelijk hebben hij en zijn vrouw het vooropgestelde aantal Mont Ventoux beklimmingen behaald.  Wij bezochten het restaurant nl. enkele dagen voor hun verlof. 

     

    Aan tafel bij Luc Bellings: http://www.lucbellings.be

     

    vorkje45